كمروار بر ميان بسته » ، در مجالس و محافل اكابر دين و دولت همچون خلال بيد يا زلال نبات در ميان بوده و آن را موجب حمد ربّانى و مزيد نعمت يزدانى دانسته و بسجدات شكر قيام نموده ، آرى . شعر اگر هر موى من گردد زبانى * شود هريك ترا تسبيح‌خوانى / 4 / هنوز از بىزبانى خفته باشم * ز صد شكرت يكى ناگفته باشم « وَ أَمَّا بِنِعْمَةِ رَبِّكَ فَحَدِّثْ » « 1 » يوما فيوما بعد از اداى طاعت بارى جل و علا متابعت سنّت سيّد انبيا مهتر و بهتر هر دو سرا ، يعنى خواجهء ما محمد مصطفى عليه افضل الصلواة و اكمل التحيّات به كسب كتابت اشتغال نموده و آن را بعد از تحصيل علوم فاضل‌ترين و شريف‌ترين اكتساب دانسته « 2 » و مصنفات علما و فصحا و شعرا و متكلّمان را به اهتمام تمام در قيد كتابت احيا نموده و از روح مقدّس بزرگان مستفيض گشته . شعر خاطر پاك ساكنان قبور * روح اللّه روحهم بالنور و شيخ المحققين و قدوة السّالكين مصلح الدّين سعدى فرموده : شعر غرض نقشى است كز ما بازماند * كه هستى را نمىبينم بقائى مگر صاحبدلى روزى به رحمت * كند در كار درويشان « 3 » دعائى و در علم تواريخ و قصص انبيا عليهم السّلام و اخبار اوليا و سير ملوك و سلاطين عرب و عجم سعى نموده و در نظر آورده مثل تاريخ طبرى و تاريخ [ ابن ] جوزى و تاريخ يافعى و تاريخ گزيده و سير ملوك نظام الملك و كتاب البلدان و عجايب الاقاليم و شاهنامهء فردوسى و نزهتنامهء علائى و جامع الحكايات « 4 » و تاريخ بنى اميّه و بنى عبّاس و خلفاى عبيديون و تاريخ طاهريان و صفاريان و سامانيان و ديالمه و آل بويه و ملاحده و تاريخ

--> ( 1 ) . قرآن ، 11 الضحى . ( 2 ) . از اينجا تا جايى كه اشاره خواهد شد در « م » افتاده است . ( 3 ) . ف : بر حال مسكينان . ( 4 ) . بايد مقصود جوامع الحكايات عوفى باشد .